این روزها در جامعه دو دیدگاه درباره اسلام به چشم میخوره. عده ای معتقدند که ایدوئولوژی اسلام گرایی راهکار رسیدن کشور به سعادته و این ایدئولوژی که خودش رو در قالب حکومت اسلامی خمینی و فعلا خامنه ای نشان داده قادر است که کشور رو به سر منزل مقصود برسونه. اما با وقایع بعد از انتخابات این گروه به دو دسته تقسیم شدن یک گروهی که در داخل حکومت هستن و فکر میکنن که کاری رو که دارن انجام میدن کار درسته و در نهایت پیروز خواهند شد و شایدم از قبل خودشون رو و ایدئولوژیشون رو پیروز نهایی میدونن. اما گروه دوم که غالبا اصلاح طلبان هستن فکر میکنن که این ایدئولوژی اسلامی توسط اقتدار گرایان تحریف شده و اون قسمتیش هم که تحریف نشده بد اجرا میشه وگر نه ایدوئولوژی اسلامی قادر هست که ایران رو به درستی اداره کنه و ...

اما یک گروهی هم وجود داره که اگه اکثریت مردم ایران نباشن اقلیت هم نیستن و اون ها به این نتیجه رسیدن که نه تنها ایدئولوژی اسلامی بلکه اصلا ایدئولوژی از هر نوع مانع تحقق دموکراسی و حقوق بشر و شاید پیشرفت و استقلال کشور هست و اینکه کشور به جای ایدئولوژی احتیاج به یک قانون اساسی مستکم داره که هیچ گونه ظرفیت دیکتاتوری رو در خودش نداشته باشه و همه شهروندان از مسلمان و مسیحی گرفته تا زردشتی و بهایی حقوقشون محترم شمرده بشه و به یک چشم بهشون نگاه بشه.

تنها در این صورته که عده ای نمیتونن با برتر دونستن خودشون و برداشت های عجیب و غریب از قانون اساسی و با استفاده از ظرفیت های دیکتاتوری قانون اساسی مثل ولایت فقیه و شورای نگهبان و ... کشور رو به اثر دیکتاتوری و حتی ما قبل اون و بربریت برگردونن.

اون چه که به چشم میاد اینه که اکثریت قریب به اتفاق جوانان و دانشجویان و اقشار آگاه جامعه به این نتیجه رسیدن یا دارن میرسن و به نظر من پایه های ایدئولوژی اسلامی از قبل فرو ریخته و اون قسمت های بالایی که در بین زمین و هوا بوسیله خامنه ای و احمدی نژاد در حال اداره شدن هست هم طی ۳-۴ سال آینده فاتحش خوندس. فقط این وظیفه اقشار آگاه جامعه هست که اقشار کمتر آگاه رو که غالبا به علت سختی شرایط زندگی کم اطلاح هستن رو آگاه کنن. اقشاری مثل کارگران از این قبیل هستن که با توجه به جوان بودنشون پتانسیل بالایی برای پیوستن به جنبش دارن.

آزادی ایران تو دستای مردم ایرانه و لا غیر...

ممکنه بخشی از حاکمیت به علل مختلفی از جمله تعطیل بودن مخ به دنبال جنگ با آمریکا باشن اما اگر این جنگ صورت بگیره ما نه تنها به دموکراسی و استقلال و پیشرفت نزدیک تر نمیشم که سال ها عقب تر میریم و همین مسئله ایجاب میکنه که شبکه های اجتماعی به سرعت قوی تر و گسترده تر بشن اما این روزمرگی و نا امیدی که بخش قابل توجهی از مردم و حتی فعالین جنبش رو فرا گرفته میتونه ایران رو به ورطه ی سوختن در یک جنگ تمام عیار نزدیک تر کنه...

AAAAAAAAAAAAAAAAAAA

         

    

   

 

 

for a long time i was frustrated with  what was going on in my country...i was barely positive about that and always disapointed.

that time i was always thinking about leaving iran and forget about my origin....i was foreigner with my family with my people...we were not in the same page...

suddenly someone fell from sky...his name was mir hussen Musavi

he told me that iran was not supposed to be like this ... he said if we stad and help him everything is gonna be Ok

I belived him and i vote him as my president but...they stole our votes...

when we asked : where is my vote ? the answered shut up ...!

they killed us because we asked where is our vote

they called us traitors...

then we decided to be toghether...we fought together against that fugly monster who stole our vote...i felt there is not much distance between me and my people specially youngsters...

 Now i have my own fight in life...its always feels good when you have sth to fight for

I don't wanna run away i will stand and change what i hate...what makes my country disappointing

از تعریف دموکراسی میشه فهمید که دموکراسی یه چیز مطلقه نه نسبی...

یعنی ارکان دموکراسی که مهمترینش آزادی انتخابات و حقوق بشره(آزادی پوشش و قلم و...) چیزهایی مطلق هستن یا هستن یا نیستن حد وسطی در کار نیست...

اما در کشور ایران به برکات اسلام ناب آخوندی-صفوی یه چیز جالب در اومده که اسمش بلغوری به نام مردم سالاری دینیه...

این شیوخ محترم و علمای عظام اومدن دموکراسی و ارکانش رو پاستوریزه کردن:

در بحث آزادی انتخابات اومدن قانون نظارت استصوابی(همون دادگاه تفتیش عقاید قرون وسطی) رو وضع کردن...

در بحث حقوق بشر اومدن آزادی پوشش رو...آزادی قلم و رسانه رو استثمار کردن...

چه مملکت و حکومت خوبی که مردمش رو میخواد زورکی ببره بهشت... (توفیق اجباری)

اولین چالش فقدان نظریه جنسی در ایران است. در حال حاضر با افزایش سن ازدواج و کاهش سن بلوغ، فاصله بلوغ و ازدواج به 15 تا 20 سال رسیده‌است اما برای رفع مشکلات ناشی از این موضوع مسوولان و علما هیچ نظریه جنسی‌ای ارائه نداده‌اند.

آفتاب: 11 درصد روسپیان شهر تهران با اطلاع همسرانشان دست به روسپیگری می زنند. این آمار نشان می‌دهد که نه تنها به مساله بیکاری زنان بلکه به بیکاری مردان و پیامدهای آن نیز باید توجه بیشتری شود. به گزارش خبرنگار سرویس اجتماعی آفتاب ، سیدکاظم رسول زاده طباطبایی مدیر گروه روانشناسی دانشگاه تربیت مدرس و رئیس کارگروه زنان و دختران آسیب دیده و در معرض آسیب در همایش اسلام و آسیب های اجتماعی در سالن وزارت کشور به این نکته اشاره کرد.  در این کارگروه که به عنوان یکی از کارگروه‌های همایش اسلام و آسیب‌های اجتماعی برگزار می‌شد رسول زاده با استناد به تحقیقی که به تازگی در شهر تهران انجام شد به تغییراتی که در روند روسپیگری ایجاد شده، اشاره کرد و گفت: «در دهه 60 و 70 سن روسپیگری بالای 30 سال بود اما اکنون سن روسپیگری از 15 سال به بالا رسیده است». او در ادامه گفت: «اگر پیش از این اقدام به روسپیگری به خاطر رفع نیازهای اولیه بود اکنون به خاطر رفع نیازهای ثانویه است. از طرفی تا پیش از این پدیده روسپیگری بیشتر در مجردها بروز می‌کرد اما تحقیقات نشان داده که اکنون ” اکنون روسپیگری در متاهل ها بیشتر شده و با رشد سریعی هم مواجه است.... “   روسپیگری در متاهل‌ها بیشتر شده و با رشد سریعی هم مواجه است».  رسول زاده ادامه داد: «پدیده روسپیگری پیش از این در غیربومی‌ها بیشتر بود اما اکنون شیوع این پدیده در طیف بومی و غیربومی برابر شده، بنابراین دیگر نمی‌توانیم این پدیده را با مهاجرت مرتبط بدانیم». به گفته رسول زاده گرچه این پدیده قبلاً در افراد با تحصیلات کمتر از دیپلم دیده می‌شد اما اکنون این پدیده در افراد تحصیل کرده هم دیده می‌شود. رئیس کارگروه زنان و دختران آسیب دیده به چالش های موجود در مورد این مساله اشاره کرد و گفت: «اولین چالش فقدان نظریه جنسی در ایران است. در حال حاضر با افزایش سن ازدواج و کاهش سن بلوغ، فاصله بلوغ و ازدواج به 15 تا 20 سال رسیده‌است اما برای رفع مشکلات ناشی از این موضوع مسوولان و علما هیچ نظریه جنسی‌ای ارائه نداده‌اند». او چالش دیگر را جنسیتی کردن مسائل جنسی در ایران دانست و گفت: «در بحث انحراف‌ها فقط بر دختران متمرکز می‌شویم اما وارد بحث پسران و مردان که آنها هم می‌توانند عامل بسیاری از انحراف‌ها باشند نمی‌شویم». تابو کردن مسائل جنسی و آموزش جنسی چالش سومی بود که رسول زاده به آن اشاره کرد و گفت: «چالش بعدی هم یک جانبه بودن برنامه های توسعه ای ماست». حسین علی زاهدی پور کارشناس ارشد جامعه شناسی و عضو دیگر این کارگروه نیز به بخش دیگری از این آمارها اشاره کرد و گفت: «11 درصد ” در دهه 60 و 70 سن روسپیگری بالای 30 سال بود اما اکنون سن روسپیگری از 15 سال به بالا رسیده است.... “   روسپیان شهر تهران با اطلاع همسرانشان دست به روسپیگری می‌زنند. این آمار نشان می‌دهد که نه تنها به مساله بیکاری زنان بلکه به بیکاری مردان و پیامدهای آن نیز باید توجه بیشتری شود». رسول روشن استاد دانشگاه شاهد و کارشناس خانواده و مسائل جنسی به عنوان عضو دیگری از این کارگروه نیز به سبب شناختی پدیده روسپیگری پرداخت و گفت: «اگر به منشا شکل‌گیری رگه‌های شخصیتی افراد که آنها را به سمت چنین انحراف‌هایی می‌کشاند توجه کنیم، متوجه می‌شویم که خانواده با شکل دادن به شخصیت کودکان می تواند نقش موثری در پیشگیری داشته باشد».   او ادامه داد: «تحقیقات نشان داده‌است که بعضی از این افراد به خاطر انتقام و انتقام جویی و تنفر از خانواده و جامعه وارد این حیطه می‌شوند. در حالی که اگر کودک یاد بگیرد که دیگری را دوست داشته باشد و احساس امنیت نسبت به دنیای پیرامونش داشته باشد، چنین حالتی در او به وجود نمی آید».  او به تحقیق دیگری اشاره کرد و گفت: «نتایج نشان می‌دهد کودک در سن سه تا شش سالگی با پدیده کنجکاوی‌های جنسی مواجه می‌شود اما از آنجا که طرح صحیح مسائل جنسی در کشور ما به صورت تابو درآمده اطلاعات صحیح به کودک داده نمی‌شود و کودک در سن نوجوانی اطلاعات را از منابع دیگر به دست می‌آورد». به گفته روشن تحقیقات نشان داده که گرفتن اطلاعات از منابع دیگر فرد را بیشتر در معرض انحرافات قرار می‌دهد. این کارشناس به افزایش عزت نفس در کودکان نیز تاکید کرد و گفت: «بسیاری از افراد در معرض آسیب تصویر مثبت بدنی از خود ندارند و چون ارزش و عزت نفسی برای خود قائل نیستند با اقدام به روسپیگری به دنبال اثبات و ابراز خود در جامعه هستند».

                                         

ای کاش وقت و بودجه ای که صرف طرح بی محتوا و تبلیغاتی امنیت اخلاقی میشه صرف برطرف کردن این مشکلات میشد...

دیروز رئیس جمهور مثل همیشه یه حرف جالب زدن و گفتن که آمریکایی ها قصد داشتن وقتی که تو عراق بوده بدزدنش و ایشون فهمیدن و جیم زدن و ...

واقعا پناه به خدا از این رئیس جمهور ...

نیت کرده آبروی ایران رو ببره و داره به هدفش میرسه...

اون از سخنرانیش توی سازمان ملل...

اون از سخن رانیش تو دانشگاه کلمبیا...

اون از اظهار نظرش درباره اسرائیل...

اون از تهمت زدنهاش به امام زمان...

حقیقتا عمروعاص دوباره برگشته ولی این بار از شکم نابغه عرب بیرون نیومده بلکه تو لپ لپ پیدا شده...

واقعا که مهره خوبیه و داره وظیفش که رسوندن ایران به ورطه نابودی باشه رو به نحو احسنت انجام میده... البته من کردم فقط مهره چون اونقدر احمق نیستم که ندونم در سیاست هم مثل دیگر زمینه ها این ابزارها و مهره ها نیست که تعیین کننده هستن بلکه اونفکری که به اون مهره خط میده همه کاره است...

تحلیل من از آینده ایران و این موجود انسان نما اینه که اگه همچنان منافع استعمار بدست این جمهوری اسلامی قابل تامین باشه در دوره بعد آقای خاتمی خواهند آمد یه بار دیگه با ۲۰ میلیون رای حماسه سازی میکنن و برگ زرینی در تاریخ ملت غیور ایران رقم خواهد خورد و ...

اما اگه منافع استعمار در تاسیس یک حکومت جدید باشه آقای خاتمی مثل آب خوردن رد صلاحیت میشن رئیس جمهور فعال بسیجی مردمی دوباره رای خواهند آورد تا دوباره مثل سگ حسن دله دور ایران راه بیفتن و به عوام فریبیشون ادامه بده تا به بهانه واهی انرژی هسته ای جنگ رو به راه بندازن تا حکومت عوض بشه و روز از نو روزی از نو تا در این میان ملت غیور ایران از جهان سوم به قلل بلند و پر افتخار جهان پنجم نقل مکان کنه تا حماسه و برگ زرینی دیگر در تاریخ این ملت رقم بخورد ...

                                                   آمین یا رب الالمین.             

                                                        

                                   آقای دکتر محمود مجری طرح انتقال حکومت

خوبه درباره رای آوردن این آدم بدونین که این موجود با رای بیش از ۳ ملیون شناسنامه المثنی برادران و خواهران بسیجی و ... بالا اومد.

من رو ببخشید که مجبور شدم اصل سکوت رو توی شطرنج سیاست زیر پا بزارم...

ای علی! همیشه فکر می‌کردم که تو بر مرگ من مرثیه خواهی گفت و چقدر متأثرم که اکنون من بر تو مرثیه می‌خوانم‌! ای علی! من آمده‌ام که بر حال زار خود گریه کنم، زیرا تو بزرگتر از آنی که به گریه و لابه ما احتیاج داشته باشی!...خوش داشتم که وجود غم‌آلود خود را به سرپنجه هنرمند تو بسپارم، و تو نیِ وجودم را با هنرمندی خود بنوازی و از لابلای زیر و بم تار و پود وجودم، سرود عشق و آوای تنهایی و آواز بیابان و موسیقی آسمان بشنوی.

می‌خواستم که غم‌های دلم را بر تو بگشایم و تو «اکسیر صفت» غم‌های کثیفم را به زیبایی مبدّل کنی و سوزوگداز دلم را تسکین بخشی.

می‌خواستم که پرده‌های جدیدی از ظلم وستم را که بر شیعیان علی(ع) و حسین(ع) می‌گذرد، بر تو نشان دهم و کینه‌ها و حقه‌ها و تهمت‌ها و دسیسه‌بازی‌های کثیفی را که از زمان ابوسفیان تا به امروز بر همه جا ظلمت افکنده است بنمایانم.

ای علی! تو را وقتی شناختم که کویر تو را شکافتم و در اعماق قلبت و روحت شنا کردم و احساسات خفته وناگفته خود را در آن یافتم. قبل از آن خود را تنها می‌دیدم و حتی از احساسات و افکار خود خجل بودم و گاهگاهی از غیرطبیعی بودن خود شرم می‌کردم؛ اما هنگامی ‌که با تو آشنا شدم، در دوری دور از تنهایی به در آمدم و با تو هم‌راز و همنشین شدم.


ای علی! تو مرا به خویشتن آشنا کردی. من از خود بیگانه بودم. همه ابعاد روحی و معنوی خود را نمی‌دانستم. تو دریچه‌ای به سوی من باز کردی و مرا به دیدار این بوستان شورانگیز بردی و زشتی‌ها و زیبایی‌های آن را به من نشان دادی. 

ای علی! شاید تعجب کنی اگر بگویم که همین هفته گذشته که به محور جنگ «بنت جبیل» رفته بودم و چند روزی را در سنگرهای متقدّم «تل مسعود» در میان جنگندگان «امل» گذراندم، فقط یک کتاب با خودم بردم و آن «کویر» تو بود؛ کویر که یک عالم معنا و غنا داشت و مرا به آسمان‌ها می‌برد و ازلیّت و ابدیّت را متصل می‌کرد؛ کویری که در آن ندای عدم را می‌شنیدم، از فشار وجود می‌آرمیدم، به ملکوت آسمان‌ها پرواز می‌کردم و در دنیای تنهایی به درجه وحدت می‌رسیدم؛ کویری که گوهر وجود مرا، لخت و عریان، در برابر آفتاب سوزان حقیقت قرار داده، می‌گداخت و همه ناخالصی‌ها را دود و خاکستر می‌کرد و مرا در قربانگاه عشق، فدای پروردگار عالم می‌نمود... 

ای علی! همراه تو به کویر می‌روم؛ کویر تنهایی، زیر آتش سوزان عشق، در توفان‌های سهمگین تاریخ که امواج ظلم و ستم، در دریای بی‌انتهای محرومیت و شکنجه، بر پیکر کشتی شکسته حیات وجود ما می‌تازد. 

ای علی! همراه تو به حج می‌روم؛ در میان شور و شوق، در مقابل ابّهت وجلال، محو می‌شوم، اندامم می‌لرزد و خدا را از دریچه چشم تو می‌بینم و همراه روح بلند تو به پرواز در می‌آیم و با خدا به درجه وحدت می‌رسم. ای علی! همراه تو به قلب تاریخ فرو می‌روم، راه و رسم عشق بازی را می‌آموزم و به علی بزرگ آن‌قدر عشق می‌ورزم که از سر تا به پا می‌سوزم.... 

ای علی! همراه تو به دیدار اتاق کوچک فاطمه می‌روم؛ اتاقی که با همه کوچکی‌اش، از دنیا و همه تاریخ بزرگتر است؛ اتاقی که یک در به مسجدالنبی دارد و پیغمبر بزرگ، آن را با نبوّت خود مبارک کرده است، اتاق کوچکی که علی(ع)، فاطمه(س)، زینب(س)، حسن(ع) و حسین(ع) را یکجا در خود جمع نموده است؛ اتاق کوچکی که مظهر عشق، فداکاری، ایمان، استقامت و شهادت است.

راستی چقدر دل‌انگیز است آنجا که فاطمه کوچک را نشان می‌دهی که صورت خاک‌آلود پدر بزرگوارش را با دست‌های بسیار کوچکش نوازش می‌دهد و زیر بغل او را که بی‌هوش بر زمین افتاده است، می‌گیرد و بلند می‌کند!

ای علی! تو «ابوذر غفاری» را به من شناساندی، مبارزات بی‌امانش را علیه ظلم و ستم نشان دادی، شجاعت، صراحت، پاکی و ایمانش را نمودی و این پیرمرد آهنین‌اراده را چه زیبا تصویر کردی، وقتی که استخوان‌پاره‌ای را به دست گرفته، بر فرق «ابن کعب» می‌کوبد و خون به راه می‌اندازد! من فریاد ضجه‌آسای ابوذر را از حلقوم تو می‌شنوم و در برق چشمانت، خشم او را می‌بینم، در سوز و گداز تو، بیابان سوزان ربذه را می‌یابم که ابوذر قهرمان، بر شن‌های داغ افتاده، در تنهایی و فقر جان می‌دهد ... . 

‌ای علی! تو در دنیای معاصر، با شیطان‌ها و طاغوت‌ها به جنگ پرداختی، با زر و زور و تزویر درافتادی؛ با تکفیر روحانی‌نمایان، با دشمنی غرب‌زدگان، با تحریف تاریخ، با خدعه علم، با جادوگری هنر روبه‌رو شدی، همه آنها علیه تو به جنگ پرداختند؛ اما تو با معجزه حق و ایمان و روح، بر آنها چیره شدی، با تکیه به ایمان به خدا و صبر و تحمل دریا و ایستادگی کوه و برّندگی شهادت، به مبارزه خداوندان «زر و زور و تزویر» برخاستی و همه را به زانو در آوردی. 

ای علی! دینداران متعصّب و جاهل، تو را به حربه تکفیر کوفتند و از هیچ دشمنی و تهمت فروگذار نکردند و غربزدگان نیز که خود را به دروغ، «روشنفکر» می‌نامیدند، تو را به تهمت ارتجاع کوبیدند و اهانت‌ها کردند. رژیم شاه نیز که نمی‌توانست وجود تو را تحمّل کند و روشنگری تو را مخالف مصالح خود می‌دید، تو را به زنجیر کشید و بالاخره... «شهید» کرد...